OM ZEEP
jubileumuitgave plus wandelroute Tien op Tien,tevens overzicht van tien jaar De Zingende Zaag

Allesoverheersend kenmerk van De Zingende Zaag is dat het kunst en poëzie in elkaar op wil laten gaan. De vormgeving vloeit voort uit de gedichten, die op hun beurt vingerwijzingen geven naar de vormgeving. (...) Redacteur, ontwerper en bedenker George Moormann heeft zich na tien jaar en 25 edities
een gewetensvraag gesteld. Hoe tastbaar is poëzie? Zijn gedichten schijn of werkelijkheid? Glippen gedachten als zeep uit je handen? Het is de twijfel van iedere kunstenaar, die zich afvraagt in hoeverre zijn werk bijdraagt aan het beïnvloeden van de samenleving. Moormann wil weten of zijn gedachten de werkelijkheid veranderen. Maar die zekerheid krijgt hij nooit. Gedachten glippen namelijk als zeep uit je handen.
Jan Kuys - Haarlems Dagblad, oktober 1999

Een literair tijdschrift is immers in veel gevallen een object dat de zintuigen prikkelt en in het beste geval een evenwicht tussen vorm en inhoud nastreeft. ..... Poëzie en zeep als ideaal kerstgeschenk.
Erik Vissers - De Standaard der Letteren, 7 december 2000

Elf gedichten en een zeepje in doos met handschrift van de auteur George Moormann. Er zijn twee soorten zeepjes in omloop: een met de door de auteur aan beide zijden handgeschreven woorden schuld en onschuld en een zeepje dat verwijst naar Psalm 73:13 ‘Vergeefs heb ik mijn hart rein gehouden, mijn handen in onschuld gewassen.’ Aan de andere zijde een verwijzing naar het TV-genre SOAP. Op de rand van de deksel is de volgende opdracht te lezen: ‘Om een deksels niets, de zeldzame ogenblikken waarop de poëzie zich verschoont, zich naakt en onbespied prijsgeeft.’
De Zingende Zaag op Locatie: Patronaat - Haarlem, 10 oktober 1999 [met onder andere Dolly Bellefleur, Louis Ferron, Jan Kal, Erik Lindner, George Moormann en Menno Wigman]
•De Zingende Zaag op Locatie: Manifestatie Tien op Tien, 10 t/m 16 oktober 1999. De Zingende Zaag vroeg kunstenaars om op tien locaties in Haarlem een verband te leggen tussen de locatie, het eigen werk en een favoriet gedicht of een fragment hieruit. Hieraan werkten onder meer mee Hans Asselbergs, Michèle Baudet, Dolly Bellefleur, Jasper Krabbé, Serge Onnen en Luuk Wilmering. Eén van de kunstwerken was het TijdMaal. In het Huis van Vloten aan het Florapark te Haarlem zette de Amsterdamse maaltijdkunstenaar Henri Roquas de gasten uiterst curieuze, delicate en verfijnde gerechten voor: ‘Een cenakel voor tijdmaalverdrinkers’.

ISBN 90-74183-16-6 - DE ZINGENDE ZAAG 26, Oktober 1999.
OMVANG: 30 pagina’s in een zwart kartonnen doosje met een zeepje, BOEKFORMAAT:
14,7 x 20,8 cm., bindwijze: genaaid gebrocheerd.
OPLAGE 1.000 exemplaren.
€ 20,00 (niet meer leverbaar)

Recensies:
Haarlems Dagblad 17-02-1999, 02-10-1999, 11-10-1999, 16-10-1999 en 18-10-1999, Het Parool 14-10-1999, de Volkskrant 28-10-1999, Letteren, oktober 1990 en De Standaard der Letteren 07-12-2000