2005-05
DANSMEESTER DENNIS

En zie, opeens was de overwinning daar
Met Olympische vleugels wijd uitgespreid precies
Op het goede moment de gedraaide pen uitgestoken.

Een gevreesde Rus, kom maar op!, die hij blessure of niet
Bij de goddelijke macht van het Spaarne nog gewaarschuwd had
Hem uit de weg te gaan zolang het kon.

Een gouden ippon, lover en een danslied vormen het loon
Waar je al zo lang recht op had, versmaad het brons of zilver
Dat door het water van de Styx gebroken wordt.

Vanaf hun zangberg bij uitspanning Kraantje Lek
Zagen ze het wel, je voeten zo gewend het hoge hemelruim te raken
De vlammende zon die in Haarlemse manen jubelend ten onder ging.

Maar ook - en dat raakte het diepst Dennis - je best verlegen
Oogopslag en stem wanneer je nu eens niet een tegenstander
Maar meisjes en jongens als ik aansprak en vroeg

Kom je ook wanneer deze wereldkampioen 100 + met
Vereende krachten plaatjes draait? Een dans op blote voeten
Waar Do en Ju zeker van de partij zullen zijn.


Dit stadsgedicht is voorgedragen bij de huldiging op
13 september 2005 in de Gravenzaal van het Stadhuis
te Haarlem van WK Kampioen Judo in de Open Klasse
Dennis van der Geest. Een judoka van wereldklasse die
bovendien een meer dan verdienstelijk diskjockey is.